این سهمگین زیبا، این چابک دلیر

خمیازه ای کشید و به پا جست و دم نکاند

بویی شنیده است مگر باز این پلنگ؟

آری، گرسنه است و شنیده ست بوی خون

کز خویش برتری چو نخواهد ز کبر دید

بر می جهد ز قله که مه را کشد به زیر

جنگاوری که سیلی او افکند به خاک