وانگاه ... ضربتی ... که به رو خورد بر زمین

با دست کار کشته خود پای آبشار

۸

ناگه شنید غرش رعد ز پشت سر

زد صیحه ای و خواست بجنبد به خود ولی

دیگر گذشته بود، نشد فرصت و همین

غرش کنان و کف به لب از خشم و بی امان