خجل از ما حضر خویش نیم

گفت : خوانی که چنین الوان ست

لایق محضر این مهمان ست

می کنم شکر که درویش نیم

گفت و بشنود و بخورد از آن گند

تا بیاموزد از او مهمان پند

*********************