صد بار به سنگ ناامیدی

برخیز و به حادثات بستیز

ای بی خبر از رموز هستی!

افتاده به دام خودپرستی

پیمانه آرزو شکستی

بگذار ز باده تغافل

سرشاری و بیخودی و مستی