هر دم بلند می شود از دل صدای من

این سان که شعله خیز بود ناله های من

پر آتش است سینه درد آشنای من

گر دل نشین بود سخنانم شگفت نیست

آن راز سر به مهر که داغ دل من است

من دانم و دل من و داند خدای من

دعوت مکن زمانه به جاه و حشم مرا