بر سبزگکی صعوگکی جلوه نما شد

بر نول کج و پنجه خونریز نظر کرد

مغرور به اسباب شکار ضعفا شد

در جست و جوی صید نگاهی به زمین کرد

آن گونه فرو شد به سرش تیز که گویی:

تیری ز کمان جانب آن صعوه رها شد

بگرفت به سرپنجه بیداد گلویش