دیگر به جان رسیده ز بیداد بیگ و خان

عریان ترین نشانه اندوه زندگی است

محصول اشک و آه،

تصویر بندگی است

تیغ ستم نشسته چنانش در استخوان،

کاکنون دگر به لطف کس امیدوار نیست -

جز بازوان کارگر و پرتوان خویش