درود آتشینم را به قربانگاه مردان بر

شیاطین را به کف سررشته حبل المتین افتد

نگردد همچو زنبور عسل شهد آفرین هرگز

مگس صدبار اگر در مرتبان انگبین افتد

گذارت ای صبا گر جانب کابل زمین افتد

در آن گلشن که هر نخلش مسیحای دگر بودی

کنون در هر قدم اهریمنت اندر کمین افتد