در آن جا کز شمیم گل نسیمش سرگران بودی

گذارت ای صبا گر جانب کابل زمین افتد

در آن گلشن که هر نخلش مسیحای دگر بودی

کنون در هر قدم اهریمنت اندر کمین افتد

کنون از هر طرف خمپاره های آتشین افتد

ز «بالای حصار» و باره «دارالامان» هر شب

پیاپی دست و پا و سینه و سر بر زمین افتد