سخن بخش زبان من چو باشد شمس تبریزی

بپوشد صورت انسان ولی انسان من باشد

سر ما هست و من مجنون مجنبانید زنجیرم

مرا هر دم سر مه شد چو مه بر خوان من باشد

تو خامش تا زبان ها خود چو دل جنبان من باشد