یکی گوید که دیر آمد یکی گوید که زود آمد

بسوز ای دل که تا خامی نیاید بوی دل از تو

کجا دیدی که بی آتش کسی را بوی عود آمد

همیشه بوی با عودست نه رفت از عود و نه آمد

ز صف نگریخت شاهنشه ولی خود و زره پرده ست

حجاب روی چون ماهش ز زخم خلق خود آمد