ز صف نگریخت شاهنشه ولی خود و زره پرده ست

کجا دیدی که بی آتش کسی را بوی عود آمد

همیشه بوی با عودست نه رفت از عود و نه آمد

یکی گوید که دیر آمد یکی گوید که زود آمد

حجاب روی چون ماهش ز زخم خلق خود آمد