گلشن دوباره جامه افسردگی درید

دنیای سال خورده جوانی ز سر گرفت

گیتی هزار بار نکوتر ز پار شد

گل ها شکفت و سبزه دمید و بهار شد

ای شاخه امید چرا خشک و بی بری ؟

آهنگ ذوق پرور رامشگران باغ