دانی تو شرح سوزش دل های دردخیز

دامن زند به آتش دیوانگان عشق

تنها تویی دلا که به اندیشه اندری

گه داغ سینه شرراندوز لاله را

گه قطره های شبنم و اوراق خشک باغ

خوانی شکست رنگ من و اشک گرم ریز

آخر تو تا کجا دل من درد پروری ؟!