با تیر ناله سینه دیو زمان بدوز!

خوانی شکست رنگ من و اشک گرم ریز

آخر تو تا کجا دل من درد پروری ؟!

برخیز و ریز طرح نوایی جهان گداز

فریاد چرخ تاز کش و آه شعله بار

سامان سردی دل افسردگان بسوز!

در گرمی نوا به چمن از که کمتری؟