در گرمی نوا به چمن از که کمتری؟

با تیر ناله سینه دیو زمان بدوز!

فریاد چرخ تاز کش و آه شعله بار

سامان سردی دل افسردگان بسوز!

مستی کن و فغان کش و هنگامه ها بساز

اثبات هستیی کن و ایجاد آرزو

در پرتو چراغ گل و نور ماهتاب