خورشید ز سایه گلی خاست

در سینه آسمان شرر بود

یک بار تکان گلبنم خواند

دیدم که قیامتی دگر بود

یا حور به جامه بشر بود؟

یا او که دلم به انتظارش:

هر لحظه به فکر صد خطر بود