اما همون چن تا خونه با مردم ساده دلش

باغ غریب ده من گل های زینتی نداشت

اسب نجیب ده من نعلای قیمتی نداشت

اما همون چهار تا دیوار با بوی خوب کاگلش

برای من که عکسمو مدتیه تو آب چشمه ندیدم

برای من که شهریم از اون هوا دل بریدم

دنیاییه که دیدنش اگرچه مثل قدیما راه درازی نداره