که گر چه صد زبان دارد صبور و رازدار آمد

بفرمودند گل ها را که بنمایید دل ها را

نشاید دل نهان کردن چو جلوه یار غار آمد

به بلبل گفت گل بنگر به سوی سوسن اخضر

جوابش داد بلبل رو به کشف راز من بگرو

که این عشقی که من دارم چو تو بی زینهار آمد

چنار آورد رو در رز که ای ساجد قیامی کن