که این عشقی که من دارم چو تو بی زینهار آمد

به بلبل گفت گل بنگر به سوی سوسن اخضر

که گر چه صد زبان دارد صبور و رازدار آمد

جوابش داد بلبل رو به کشف راز من بگرو

چنار آورد رو در رز که ای ساجد قیامی کن

جوابش داد کاین سجده مرا بی اختیار آمد

منم حامل از آن شربت که بر مستان زند ضربت