می نشینم از زمین سرزمین بی گناهم

ز آسمان می پرسم آخر من کجای این جهانم؟

سوز سردی می کشد شلاق و می چرخاند و من

درد را حس می کنم در بند بند استخوانم

مشت خاکی روی زخم خون فشانم می فشانم

خیره بر خاکم که می بینم زکرت زخم هایم

می شکوفد سرخ گل هایی شبیه دوستانم