می شکوفد سرخ گل هایی شبیه دوستانم

می نشینم از زمین سرزمین بی گناهم

مشت خاکی روی زخم خون فشانم می فشانم

خیره بر خاکم که می بینم زکرت زخم هایم

می زنم لبخند و برمی خیزم از خاک و بدینسان

می شود آغاز فصل دیگری از داستانم