جای زر،صندوق چشمم خانه مار است

گوش دل بر خاک نه تا بشنوی فریاد قارون را

آن نگونبختی که پردکرد از طلا صحرا وهامون را

اینک اینک میزند فریاد:

سینه ام از خاک گورستان گرانبار است

***

ای بغفلت مانده ی خودخواه!