دو چشم عشق پرآتش که در خون جگر باشد

سعادت جو دگر باشد و عاشق خود دگر باشد

ندارد پای عشق او کسی کش عشق سر باشد

مراد دل کجا جوید بقای جان کجا خواهد

ز بدحالی نمی نالد دو چشم از غم نمی مالد

که او خواهد که هر لحظه ز حال بد بتر باشد

نه روز بخت می خواهد نه شب آرام می جوید