تا وزد موج نسیمی بمن از دامن دربند

بکناری بزن این پرده را غمگین دلازار

باز کن پنجره را

تا زند دختر خورشید، بر این غمکده لبخند

تا دمد نور سپیدی بتو، از سینه البرز

تا رسد عطر دلاویز گل از سوی دماوند

باز کن پنجره را فصل بهار است