آه غریب غمزدگان شکسته دل-

بس مادران بخاک غریبی نشسته اند

بس شهرها که گور هزاران امید شد

شام سیاه غم بسر شهر خیمه زد

بالا گرفت و هاله ی ابری سپید شد

آن کومه ها که پرتو عشق و امید داشت-

غیر از مغاک نیست