خاطراتی که ز تلخی رگ جان میگسلد:

مادرم رفت و به تاریکی شبها گفتم:

آفتابم زلب بام پرید.

زندگی دفتری ازخاطره هاست

لحظه یی میاید-

لحظه یی صبر شکن-

که یتیمی سر راهی گرید