ما همه همسفریم

نه مرا دستی هست-

که غمی از دل او بردارم

نه دلی سخت کزو بگریزم

کاروان میرود و میرود آهسته براه

مقصدش سوی خدا آمدهایم-

باز هم رهسپر کوی خدائیم همه