به آخر دم مادری دلپریش

بآوارگانی که در غربتند

بآن دل که در آن بجز آه نیست

بجانی که از شادی آگاه نیست

که گرید بفرزند تنهای خویش

به آنان که از غصه آکنده اند

بغربت بهر سو پراکنده اند