چه خورد این دل در آن محفل که همچون مست اندر گل

تو پنداری که او چون تو از این خمار می آید

چه نقصان آفتابی را اگر تنها رود در ره

چه نقصان حشمت مه را که بی دستار می آید

از آن میخانه چون مستان چه ناهموار می آید

مخسب امشب مخسب امشب قوامش گیر و دریابش

که او در حلقه مستان چنین بسیار می آید