زین سبب باگرده ای نان ساختم

آنکه دل را روشنی بخشد خداست

« ماسوا » بیگانه و او آشناست

ای سها! من جز خدا نشناختم

خون دل خوردم که مانم سر فراز

تا نسایم بر دری روی نیاز

دل منو کن بنور ایزدی