بفرمان هوسبازی

الا ای مرد تیر انداز ای صیاد صید افکن!

ببانگ ناله تیری

سکوت دلپذیر دشت را مشکن

به خاک وخون مکش هر لحظه فرزندان صحرا را

بحال آهوان بی زبان اندیشه باید کرد

از این راهی که هر جاندار را بی جان کنی برگرد