«ایا صیاد ! رحمی کن ،مرنجانم را »

به چشمانش نگاهی کن

ببین دربرق چشمش التماس را

که با درماندگی در لحظه های مرگ می گوید:

« پر و بالم بکن اما نسوزان استخوانم را »