ای خفته در نای وجودت موج فریاد !

هر کجا که دیدم غنچه ای از شاخه افتاد

آمد بیادم: عمر کوتاه جوانی

یکشب بخود گفتم که: ای بیگانه با خویش!

غیر از زیان، سودت چه بود از زندگانی ؟

آخر چه می خواهی از این « ویرانه آباد » ؟

چون خسته ای ماندی ز راه و بر تو بگذشت