فرزانه پیری، عارف روشن ضمیری

در ناتوانی ها ز پا افتادگی ها

یکشب توانم داد، دست دستگیری

دل را جوانی داد و جان را نور بخشید

گفتا که: ای گمکرده راه زندگانی !

دل بد مکن اینجا سرای رنج و درد است

هر کس که در دنیا ندارد رنگ اندوه