دو چشم " آمنه " در چشم رخشان " محمد " بود -

سراپا خوب.

*****

دو گوش " آمنه " بر وحی ذات پاک سرمد بود

که ناگه دید روی دخترانی آسمانی را -

به دست این یکی ابریق سیمین در کف آن دیگری طشت زمرد بود

دگر حوری، پرندی چون گل مهتاب در کف داشت