باهر جوانه یی که زند خنده بر درخت-

رنگ خزان گرفت.

همراه هر نسیم بهاری که میوزد-

توفان رنج خسته دلان میرسد ز راه

غم میزند جوانه به دلهای بی پناه

***

آن روزها که چشم یتیمان خردسال-