***

گفتا که:«رست» گفت که:-دیدم-سپس زشوق

بیتاب و بیقرار-

روکرد دست خویش وبگفتا که:چار «آس» دید

آن پاکباخته

ناگاه صیحه زد

تابش زدست رفت وتنش سنگواره شد