آن عرصه را برای پدر تنگ میگرفت

باچشم منتظر

در پیش دیدگان پدر رنگ میگرفت

و آن گفته ها که از سر حسرت سروده بود

***

آن بی ستاره مرد

اشکی زدیده ریخت