ای چراغ شام تار بینوایان!

گرزیانمندم بعمری ازگنهکاری

در کفم سرمایه شرمندگی دارم

***

در کویر تیرگیها رهنوردی پیر و رنجورم

دیده ام هر جا که میچرخد نشان از کورسوئی نیست

سینه مالان میخزم بر خار و خارا سنگ این وادی-