***

کلاغی چون میان شاخه های خشک تو فریاد بردارد

بخود گویم کلاغک در عزای باغ عریان تعزیت خوان است

و در سوک بزرگ باغ، گریان است

بهنگام غروب تلخ و دلگیرت

که انگشتان خشک نارون را دختر خورشید میبوسد

و باغ زرد را بدرود میگوید