دلم لبریز اندوه است .

و طفل برگهای آرزویم را

دست ناامیدی تیر باران میکند پائیز

ولی پائیز من پائیز اندوه است

چنان زرینه پولکهای تو کز جنبش هر باد میبارد

مرا برگ نشاط از شاخه میریزد

نگاه جانپناهی نیست