مرا برگ نشاط از شاخه میریزد

ولی پائیز من پائیز اندوه است

دلم لبریز اندوه است .

چنان زرینه پولکهای تو کز جنبش هر باد میبارد

نگاه جانپناهی نیست

که از لبهای من لبخند پیروزی بر انگیزد

***