در کویر روحشان ره کوره ای از دین و دانش نیست

سینه مالان میخزم برقله های شعر-

تا به اعجاز سخن،این مرده جانان را بر انگیزم

بارالها!

باچنین غربت خدایا با کدامین کس در آمیزم؟

***

ای سخن را زندگی از تو!