ای دریغ این گرگ طبعان چشمشان بیگانه با نور است

معجزم را در سخن نادیده میگیرند

این جماعت،راهشان تا شهر دل دور است

چون«کلیم» از آستینم میتراود نور

میدمم جان در سخن ها

از «عصائی» اژدها سازم

لیکن اینان معجزم را سحر انگارند