تارهایی به رنگ صبح ، دمید

دیشب آئینه رو به رویم گفت:

کای جوان ! فصل پیری تو رسید

از دل موی های شبرنگت

از درخت ، جلوه ی زمان شباب

همچو مرغی ز دام جسته، پرید

روی پیشانی تو دست زمان