چون حبابی بر روی آبی بود

خشک هر طرف دویدم لیک

چشمه زندگی ، سرابی بود

خانه ای را که ساختم ز امید

زندگانی، چو تند باد گذشت

زندگانی نبود، خرابی بود!

گر که با زندگی، جوانی نیست