نهد فرزند خود را بر سر راه

به طفلانی که نان آور ندارند

سر حسرت ببالین میگذارند

به آن « درمانده زن » کز فقر جانکاه

بآن کودک که ناکام است کامش

ز پا میافکند بوی طعامش

به آن جمعی که از سرما بجانند