دو دستش گرفتم که خیزد بپای

بسا کس که از پا در افتاده بود

سراسر توان را زکف داده بود

نه نیروش در تن، نه در مغز، رای

چو کم کم به نیروی من پا گرفت

مرا در گذرگاه، تنها گرفت

بحیلت گری خنجری از پشت زد