در این هنگامه ها، مردی غمین با چشم تر هر شب

میان توده ها گم بود .

چپاول، زورگویی، ناجوانمردی، تبهکاری

یگانه کار مردم بود.

به « کوه نور » در « غار حرا » میرفت

همه شب با غمی سنگین ببال مرغ اندیشه

ز « کوه نور » تا عرش خدا می رفت